Msze św. w niedziele

Łukowa godz. 8.00; 10.00;  16.30

Babice godz. 9.00

Osuchy godz.11.30

W każdą sobotę o godz. 18.00 Msza św. niedzielna (w okresie zimowym godz. 17.00).

Na wszelki wypadek dobrze jest sprawdzić w ogłoszeniach, czy nie ma jakiejś wyjątkowej zmiany.

W ciągu tygodnia Msza św. o godz. 7.00 i 7.25.

Kancelaria parafialna

Czynna w dni powszednie w godz. 8.00 - 9.00  i 17.00 - 18.00.

W czasie wakacji kancelaria jest czynna w dni powszednie w godz. 8.00 - 9.00 oraz w sobotę  w godz. 17.00 - 17.50. Jeśli w tym czsie w kościele jest jakieś nabożeństwo kancelaria jest nieczynna.

Terminy chrztu dzieci

Wyszukiwanie

Św. Filip Nereusz

 

Święty Filip Nereusz, prezbiter

 

     Filip urodził się we Florencji 21 lipca 1515 r. Na Chrzcie świętym otrzymał imiona: Filip Romulus. Był bardzo pociągający w zewnętrznej swojej postaci, jak też w obejściu. Wyróżniał się poczuciem humoru i talentem jednania sobie ludzi. Po przedwczesnej śmierci matki i starszego brata, kiedy pogorszyły się znacznie warunki majątkowe ojca, Filip udał się do wuja w San Germano koło Monte Cassino, by wyręczyć go w zawodzie i odziedziczyć po nim znaczną fortunę. Miał wówczas 17 lat. Filip zrezygnował wszakże z tak pomyślnej dla siebie okazji i udał się do Gaety. Po krótkim tam pobycie skierował swoje kroki do Rzymu, gdzie miał pozostać do końca swego życia - a więc ponad 60 lat (1534-1595).Tam rozpoczął studia filozofii i teologii na uniwersytecie Sapientia. Jednocześnie był wychowawcą dwóch synów w domu zamożnego Florentczyka w Rzymie. Prowadził życie modlitwy i umartwienia. W wolnym czasie nawiedzał kościoły, sanktuaria i zabytki Wiecznego Miasta. Kiedy w roku 1544 znalazł się w katakumbach św. Sebastiana, które były ulubionym miejscem jego wypraw, w Zielone Święta wpadł w ekstatyczny zachwyt: poczuł, jak tajemnicza ręka wyciąga mu z boku dwa żebra, gdy jego serce, podobne do ognistej kuli, groziło rozsadzeniem piersi. W tym czasie Filip założył towarzystwo religijne pod nazwą "Bractwa Trójcy Świętej" do obsługi pielgrzymów i chorych. Widział bowiem, jak te wielkie rzesze pątników potrzebowały pomocy duchowej, a często i materialnej. Był to rok 1548. Przez tę posługę zyskał sobie miano "Apostoła Rzymu".

    Momentem przełomowym w życiu Filipa był rok 1551, kiedy to za namową spowiednika przyjął święcenia kapłańskie. Miał już wtedy 36 lat. Jako kapłan musiał być jednak przydzielony do jakiegoś kościoła. Zamieszkał więc w konwikcie św. Hieronima della carita w centrum Rzymu. Tu właśnie dojrzało wielkie dzieło jego apostolskiego serca, Oratorium. Początkowo w ciasnej izbie swojego pokoju, potem w kaplicy konwiktu, Filip zaczął gromadzić kapłanów, zakonników, mieszczan, kupców, artystów. Wspólna modlitwa, spotkania i rozmowy osobiste, spowiedź, czytanie duchowe, konferencje i dyskusje na tematy aktualne, rekolekcje - to program tych spotkań. Oratorium było otwarte dla wszystkich ludzi dobrej woli.

   Z czasem zebrała się pewna liczba uczniów, którzy chcieli być bliżej Mistrza. Filip zaprawiał ich więc do zjednoczenia z Bogiem, do cnót chrześcijańskich i do uczynków miłosierdzia. Na placach bawił się z dziećmi, by je potem gromadami prowadzić do kościoła. Był to dotąd zupełnie nieznany styl apostołowania i prowadzenia duszpasterstwa. Do Oratorium spieszyła cała elita duchowa Rzymu. Tu właśnie rodziły się plany reform. Do grona przyjaciół Filipa należeli m.in.: św. Kamil de Lellis, św. Feliks z Kantalicio, św. Jan Leonardii, św. Franciszek Salezy, św. Ignacy Loyola i wielu innych.

   W roku 1564 Florentczycy oddali Filipowi w zarząd swój kościół pw. św. Jana. Tu właśnie pozostali przy nim jego duchowi synowie, zwani potem oratorianami czy też filipinami. Prowadzili życie wspólne, nie związani wszakże żadnymi ślubami. Ta swoboda pozostała do dzisiaj cechą charakterystyczną oratorianów. Filip umiał swych synów duchowych zainteresować nie tylko sprawami religijnymi i duchowymi, ale także nauką i kulturą. W domu jego odbywały się więc koncerty muzyczne, prelekcje o sztuce, archeologii i historii. Za datę założenia oratorianów przyjmuje się rok 1565. Zatwierdził ją papież Grzegorz XIII już w roku 1575. Wszakże regułę dla filipinów św. Filip napisał dopiero w roku 1583, na podstawie wielu lat doświadczenia i praktyki. Nadawała ona poszczególnym kapłanom dużo swobody. Każdy dom jest po dzień dzisiejszy niezależny. Dopiero od roku 1942 Stolica Apostolska połączyła wszystkie placówki w jeden, wspólny, ale bardzo luźny organizm.

   Wkrótce pojawili się przeciwnicy poczynań św. Filipa. Oskarżyli oni go o to, że sprzyja "nowinkom" niebezpiecznym, dla wiary. Doszło do tego, że surowy papież Paweł IV (+ 1559) zakazał mu na czas pewien działalności. Kuria Rzymska odebrała mu nawet prawo do spowiadania, co równało się z karą kościelnej suspensy. Kolejni papieże darzyli go jednak ponownie zrozumieniem i odwołali ten zakaz.

  Doradca papieży, kierownik duchowy wielu dostojników. Był jednym z najbardziej wesołych świętych. Zmarł wyczerpany pracą na rękach swych duchowych synów 26 maja 1595 r. Przekonanie o świętości kapłana było tak powszechne, że chociaż w owych czasach zaczęto wprowadzać do procesów kanonicznych coraz surowsze wymagania, beatyfikacja sługi Bożego odbyła się już w 15 lat po jego śmierci. Dokonał jej w roku 1610 papież Paweł V. W 12 lat potem, papież Grzegorz XV dokonał jego kanonizacji (1622).W ikonografii św. Filip przedstawiany jest jako mężczyzna w średnim wieku, z krótką brodą, w sutannie i birecie.

   Jego atrybutem jest lilia, serce i lilia.

   Jego wspomnienie obchodzimy 26 maja.

 Informacje z Internetowej Liturgii Godzin.

 

Fragment filmu o św. Filipie :)

Pomoc dla Sudanu

Pomoc

Pomóż potrzebującym!

 

Więcej na temat akcji: http://info.wiara.pl/doc/1003743.SMS-na-Pomoc-dla-Sudanu

 

Więcej na temat sytuacji w Sudanie: http://info.wiara.pl/doc/1003955.A-Wy-nie-placzecie-razem-z-nami

Papieskie Dzieło Misyjne św. Dominika Savio

 

Jest XIX wiek. Z Chin dochodzi do Europy wołanie misjonarzy. Opowiadają o biedzie i głodzie tamtejszych dzieci, a także o tym, że pozostają one bez jakiejkolwiek pomocy duchowej czy materialnej...

            To wołanie znalazło głęboki oddźwięk w sercu biskupa Karola de Frobin-Jansona. Zwrócił się on z prośbą do dzieci, aby włączyły się w ratowanie swoich potrzebujących rówieśników z całego świata. Biskup Karol prosił by dzieci pomogły przez modlitwę oraz przez pomoc materialną. Tak narodziło się Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci (PDMD), które trwa do dziś.

            Pod patronatem tego Dzieła istnieje w naszej parafii Koło Misyjne im. św. Dominika Savio. Spotykamy się co tydzień, by przybliżać się do Boga, oraz realizować intencje założyciela PDMD. Dążymy więc do rozpalenia w naszych sercach miłości do misji oraz chęci do pomocy. Pomagamy duchowo oraz materialnie.

            Na pierwszym miejscu stawiamy aspekt duchowy, czyli budowanie Królestwa Bożego na ziemi – w nas i poprzez nas.

Niesiemy misjonarzom taką pomoc przez:

  • modlitwę;
  • przez składanie Bogu duchowych ofiar – zwłaszcza pojawiających się w naszym życiu cierpień;
  • przez świadectwo życia – czyli przez pogłębianie naszej przyjaźni z Jezusem;
  • oraz podejmując dobre uczynki służąc innym ludziom. 

            Na drugim miejscu stoi pomoc materialna. Staramy się włączyć w zbieranie funduszy lub innych rzeczy materialnych, aby pomóc misjonarzom i ludziom potrzebującym.

            Robimy to:

  •  regularnie składając swój „grosik” jako owoc swoich wyrzeczeń;
  •  zbierając ofiary od rówieśników i dorosłych przy okazji Kolędowania Misyjnego, akcji „Chleb z masłem dla dzieci z Gruzji”, czy pomocy Wspólnocie Katolickiej w Abchazji oraz innych;
  •  podejmując własne inicjatywy i realizując różne pomysły z myślą o misjach.

            Nasza działalność jest przeniknięta radością z bycia razem dla Pana Boga. Znajdujemy czas na wspólną zabawę, śpiew, wyjazdy oraz spotkania z ciekawymi ludźmi. Tworzymy również scholę, która śpiewa podczas Mszy z udziałem dzieci.

            Do Koła Misyjnego mogą należeć wszystkie dzieci od IV klasy Szkoły Podstawowej wzwyż. Szczególnie te, które chcą lepiej poznać Pana Boga i zaprzyjaźnić się z Nim. Dzięki tej więzi z Kochającym Bogiem, można kochać misje oraz nieść pomoc potrzebującym robiąc rzeczy zwykłe i niezwykłe.

            Zapraszamy Cię w tą niezwykłą przygodę... jeśli się nie boisz dołącz do Nas...


Więcej na stronie: http://www.dzieciom-misji.missio.org.pl/

Tutaj można coś wpisać - testujemy :)

 

Dzisiaj jest

sobota,
23 września 2017

(266. dzień roku)

Święta

Sobota, XXIV Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św

Nawiedzenie Krzyża

Adoracja Krzyża

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Papież Franciszek

"Chrzest, który nas czyni dziećmi Bożymi, Eucharystia jednocząca nas z Chrystusem, powinny stać się życiem, to znaczy przekładać się na postawy, zachowania, gesty, wybory. Łaska zawarta w sakramentach Wielkanocnych jest ogromnym potencjałem odnowy w życiu osobistym, rodzinnym, odnowy stosunków społecznych. Ale wszystko przechodzi przez ludzkie serce: jeśli pozwolę, by dotarła do mnie łaska Chrystusa Zmartwychwstałego, jeśli pozwolę, by zmieniła mnie w tym aspekcie, który nie jest dobry, który może wyrządzić krzywdę mnie i innym ludziom, to pozwalam, aby zwycięstwo Chrystusa utrwaliło się w moim życiu, by poszerzyło się jego dobroczynne działanie. To jest moc łaski! Bez łaski nic nie możemy uczynić. Bez łaski nic nie możemy uczynić. A z łaską Chrztu św. i Komunii Świętej mogę stać się narzędziem Bożego miłosierdzia. Tego wspaniałego Bożego miłosierdzia!"

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
6154